Na een paar dagen vrije tijd, stond de tweede en laatste trip met pap en mam voor de deur: drie nachten Overbridge, een soort centerparcs aan de Surinamerivier. Na wat boodschappen te hebben ingeslagen en geld te hebben gehaald bij de `Cambio´ met de gunstigste koers (die verschilt hier namelijk per Cambio en per dag), vertrokken we afgelopen zaterdag naar Overbridge met onze mini-jeep. Na een klein uurtje rijden (de weg is tegenwoordig geasfalteerd dus de tocht duurt geen 2-4 uur meer) , kwamen we aan bij Overbridge, waar we gelijk een duik namen in de rivier.
De volgende ochtend werden we door Rudi (een gids), Tirza, Lotte (zus van Tirza) en hun ouders opgehaald in een grote jeep voor een tripje naar de Brownsberg, Ston Eiland en het stuwmeer. De geasfalteerde weg bracht weinig problemen, maar de 13 km lange tocht naar boven over een bauxieten hobbelweg met uitgesleten gleuven door de regen, leverde een wat instabiele zit in de auto wat resulteerde in misselijkheid bij enkelen onder ons. Toen de 13 kilometers omhoog erop zaten, zetten we onze tocht ter voet verder richting de Leovallen: een waterval die, door de droge tijd, niet veel water meer liet vallen, maar toch genoeg voor de verkoeling die we zochten na deze verhittende tocht naar beneden. De heenweg naar beneden, dus de terugweg was een pittig tochtje omhoog, maar deze gaf wel mooie uitzichtpunten over de jungle en enkele Marron(bosnegers)dorpjes.
Eenmaal boven aangekomen met heel wat vocht in ons lichaam minder door het zweten, stond er een heerlijk maaltje voor ons klaar om even bij te komen.
Hierna bracht de jeep ons weer over de 13 km lange weg naar beneden, waarna we doorreden naar Ston Eiland, een schiereiland waarvandaan we met een boot vertrokken om het stuwmeer op te gaan. Dit meer is aangelegd door het onder water laten lopen van een stuk oerwoud, waardoor de bomen vanzelf zijn afgestorven. Uit het water steken daarom ook afgestorven, holle boomstammen waar de bootsman de korjaal dus tussendoor moest manoeuvreren. Een erg apart geheel dus.
De bootsman bracht ons langs een klein goudmijntje, waar een man helemaal alleen op een klein eilandje verbleef om de boel te bewaken. Het goudmijnen was inmiddels al voltooid, maar de man wachtte op overplaatsing naar een volgend gebied.
Verderop gooide de bootsman zijn hengel uit (lees: een stok met een vislijntje eraan) en kregen drie van ons ook de mogelijkheid om piranha´s of tukunari´s te vangen. Helaas sprong de piranha bij mij van de haak en zag je onder water dat het aas van je haak werd gegeten, maar belandde er uiteindelijk geen enkele vis aan de haak. Helaas voor de bootsman geen verse vis voor die avond.

Toen de lucht grauw werd en de wind opzette, besloot de bootsman huiswaarts te keren en haalden we Ston Eiland zonder nat te zijn geworden. De schemering zette inmiddels ook in, wat betekende dat de weg terug door een donkere jungle ging, wat een avontuur op zich was. Wij werden na enkele uren rijden weer afgezet bij Overbridge en de rest reed door naar Paramaribo. Een zeer vermoeiende, maar wel erg leuke dag.

De volgende ochtend reden we met onze eigen auto wederom richting Brownsberg, maar dit keer sloegen we af bij Adventure Centre Berg en Dal om daar een Canopy tour door de bush te maken, waarvan 1 kabelbaan over de rivier ging. Mama bleef veilig aan de grond om foto´s te maken, die helaas niet heeft kunnen vastleggen dat ik de laatste kabelbaan, aan de overkant van de rivier, op mijn kop heb afgelegd.
Na een veel te pittige kip met rijst als lunch vertrokken we weer van Berg en Dal en zijn we wat gaan rondtoeren met de 4WD en belandden we, na de stuwdam te hebben gezien, op een zijweg van de hoofdweg die ons langs allemaal kleine Marrondorpjes leidde. Er kwam geen eind aan het hobbelige bauxieten pad met bruggetjes gemaakt van slechts wat planken en aangezien de wegenkaart deze weggetjes niet liet zien, waren we dus aangewezen op het kompas wat in de auto zat. Na ongeveer 1.5 uur waren we eindelijk weer op de hoofdweg en gingen we terug richting Overbridge, waar we nog wat gezwommen hebben.
De volgende ochtend moesten we alweer huiswaarts en hebben we de dag doorgebracht bij het zwembad van het Krasnapolskyhotel.

Woensdag ben ik naar de Paramaribo Zoo geweest, waar je in een half uur uitgekeken was, en zijn we ´s middags in het zwembad beland. Gisteravond stond de lang geplande kaaimannentour in het donker op het programma. Met een zaklamp over het water turend naar oranje oplichtende kaaimanogen, vingen we uiteindelijk enkele kleine kaaimannetjes en een ongeveer ter grote van ons vorige kaaimanavontuur.
Vanavond gaan we overnachten bij de colakreek, om morgenavond mijn laatste avond te gaan vieren. Het Suriname-avontuur zit er dus alweer bijna op en de laatste uren op Surinaamse bodem zijn geslagen..
Foto´s volgen!