Eigenlijk was ik van plan pas weer een berichtje te posten als ik mijn eerste dag op de afdeling Dermatologie had gehad, maar gisteravond heb ik met Maurits en Sara (van Gongrijpstr 13) echt iets heel grappigs beleefd wat ik jullie niet kan onthouden.

Na het eten bij de buurtjes werd voorgesteld om naar de finale van de Paramaribocup (voetbal) te gaan kijken. 's Middags hadden Maurits en Sara namelijk een zoektocht naar de bron van de harde muziek gedaan en kwamen bij het Andre Kamperveen Stadion uit. Daar kwamen zij erachter dat 's avonds de finale zou zijn, dus hadden ze kaartjes gehaald.
Als enige drie bakra's (blanken) zaten wij tussen een kleine menigte van supporters naar de wedstrijd te kijken. Op ons toegangsbewijs stond een lotnummer, waar je in de loterij in de rust grote prijzen mee kon winnen. Vanaf onze plekken was de loterij echter niet te verstaan, dus op mijn verzoek zijn we iets dichter bij gaan staan omdat "je je prijs natuurlijk niet kan en wil mislopen". Had ik deze woorden maar nooit gezegd, want toen de presentator lotnummer 1466 (ja, het was echt een grote loterij) riep, wist ik niet goed hoe ik moest reageren. Aarzelend liet ik mijn lootje aan Maurits en Sara zien met de mededeling: "uhm, kijk, dat is dus mijn nummer" en dus gingen we met de slappe lach naar de tafel van de prijzen. "Mevrouw, gefeliciteerd, u komt in aanmerking voor de microwave". "Een microwave? In aanmerking? Moet ik dan nog verder strijden voor deze prijs?" "Nee, u kunt hem direct meenemen." En dus vertrokken we aan het eind van de avond met een microwave naar huis, terwijl we van alle kanten werden benaderd met teksten als " WAT? Heb jij de microwave gewonnen?" en "ik ga jullie thuis brengen, want het is zwaar tillen". Maar alle hulp hebben we afgeslagen en zijn om en om de microwave tillend naar huis gelopen.
Daar hebben we het apparaat gedropt en zijn naar 't vat gegaan om ons succes te vieren. Lang heeft dat niet geduurd, want het was inmiddels 05.30u Nederlandse tijd dus ik viel bijna in slaap (niet gek na 24 uur op zijn). Ik heb toen Brian gebeld en ben veilig thuis afgezet.

Vanmorgen was ik al om 7.30u wakker, dat tijdsverschil is toch nog even wennen. Heel erg is dat nu nog niet, want morgen moet ik er ook vroeg uit om te beginnen aan mijn coschap, waar ik jullie snel over zal vertellen!

Veel liefs